Unijny mechanizm dostosowawczy wobec emisji CO2 (CBAM) wchodzi w życie – obejmuje on kołki i śruby, a koszty związane z emisją CO2 stają się kluczowe dla eksportu

Od 1 stycznia 2026 r. Mechanizm dostosowawczy Unii Europejskiej w zakresie emisji dwutlenku węgla na granicy (CBAM) zakończył okres przejściowy i wszedł w fazę formalnego opodatkowania. Jako wyroby stalowe poddane głębokiej obróbce, elementy złączne zostały oficjalnie objęte nadzorem. W przyszłości każda przesyłka śrub, nakrętek i samowiercących śrub eksportowanych na rynek europejski musi być towarzyszona certyfikatami jakości oraz zweryfikowanymi raportami dotyczącymi emisji dwutlenku węgla.
W przeciwieństwie do tradycyjnych stały taryf, CBAM jest polityką handlową klimatyczną zaprojektowaną w celu wyrównania kosztów związanych z emisją dwutlenku węgla oraz ograniczenia ucieczki emisji. Elementy złączne, klasyfikowane jako towary złożone wśród sześciu sektorów o wysokim poziomie emisji – tj. stal, aluminium, cement, nawozy, energia elektryczna i wodór – obliczają zawartą w nich emisję dwutlenku węgla obejmującą surowce pochodzące z etapów wstecznych, takie jak pręty stalowe i ze stali nierdzewnej.
Produkcja surowców pierwotnych w górę przepływu stanowi od 70% do 90% całkowitego śladu węglowego elementów złącznych. Producentom i eksporterom nie uda się skutecznie ograniczyć kosztów związanych z przestrzeganiem przepisów bez kontrolowania intensywności emisji CO₂ pochodzącej od dostawców stali. Przemysł stalowy Chin nadal opiera się głównie na tradycyjnym wytapianiu rudy żelaza za pomocą koksu, co generuje średnie emisje dwutlenku węgla na poziomie 1,8 tony na tonę stali – wartość ta znacznie przekracza europejski próg odniesienia wynoszący 0,8 tony. Eksporterzy chińskich elementów złącznych będą zatem musieli ponosić wyższe koszty zakupu certyfikatów CBAM.